Tuinieren


Waarschuwing voor vlooien uit een nestkastje

Wegtrekkende vlooienbeten op mijn beenVorige keer heb ik verteld dat ik het nestkastje had schoongemaakt.
Nou dat heb ik geweten.
Ik had onder het nestje wel onduidelijke beestjes gezien, maar wist ik veel.
Nooit aan vlooien gedacht. Totdat ik last kreeg van rare knalrode plekken onder mijn oksels en op mijn benen. In eerste instantie dacht ik nog aan een allergische reactie op iets in het eten. Maar na wat gegoochel zag ik dat mijn licht jeukende  bultjes precies op vlooienbeten leken. Oei, wat een ellende.

Hoe kwam ik daarvan af? Bij gebrek aan huisdieren  was ik voor hen de enige voedselbron. Mijn man lieten ze links liggen.  Het ergste was dat ik in het begin niets in de gaten had, dus liep ik vrolijk met mijn vlooien het hele huis door.

Mijn hoop was (en is) dat ze zich met mijn bloed niet konden voortplanten. Dat had ik tenminste gelezen.  Op den duur verhongeren ze omdat ze mensenbloed niet goed kunnen verteren. Nou hoe eerder hoe liever. Want in optimale omstandigheden leggen vlooien eitjes en die eitjes worden larven en die larven worden poppen die wel een jaar kunnen wachten op het juiste moment om uit te komen als een nieuwe vlooi. En dan begint het hele feest weer opnieuw.

Het is nu ongeveer 3 weken verder en ik ben sinds 8 dagen niet meer gebeten. Hopelijk blijft dat zo.

Wat heb ik tot nu toe gedaan om er vanaf te komen:

  • Zoveel mogelijk grondig gestofzuigd in alle hoeken en gaten.
  • 4 Vlooien gevangen, vermorzeld en in de wastafel weggespoeld.
  • Zout gestrooid tussen de kieren van de zitmeubels.
  • Gedweild met water en azijn.
  • Op hoge temperatuur kleding, beddegoed, kleedjes enz. gewassen met in het laatste spoelwater een flinke scheut azijn.
  • Elke ochtend 1 teentje rauwe knoflook gegeten.
  • Een omgevingsspray van Ecostyle gebruikt op basis van geraniol. Deze stof is wel bekend als allergeen, dus hiermee opletten. Staat ook op de bus.

Nu maar hopen dat vlooien in ons huis verleden tijd is. Want leuk is anders.

 

 

 


Nestkastje schoonmaken

Het zachte nestje van de pimpelmees

Volgens kenners zou je een nestkastje elk jaar schoon moeten maken. Nestje eruit en het kastje goed schoon borstelen met heet water. Dit om nieuw broedsel een grotere kans op overleven te geven i.v.m. parasieten en dergelijke. Zo gezegd, zo gedaan.

Het eerste voorjaar dat ik dit nestkastje had opgehangen, is  het meteen door een pimpelmezenpaar in gebruik genomen. Ze hebben er twee broedsels in grootgebracht. We hadden goed zicht op het af- en aanvliegen van de ouders.
Jammer genoeg heb ik niet een pimpelmeesje zien uitvliegen.
Maar het zal ongetwijfeld goed zijn gegaan.
Het lege nestje, met aan de onderkant kleine onduidelijke beestjes, leek op een super zacht donzen veren dekbedje. Gemaakt met kattenharen uit de buurt, kleine mosjes, takjes en meer van dat spul. Verbazingwekkend hoe die vogeltjes dat allemaal bij elkaar hebben gesprokkeld.
Inmiddels hangt het nestkastje weer terug op zijn plek. Klaar voor het voorjaar of misschien al als slaapplaats voor de komende winter.


Pruimentijd

Pruimentijd in de tuin“Tot in de pruimentijd”, zei mijn vader vaak als we weer afscheid van elkaar namen.
Hij gebruikte die aloude uitdrukking regelmatig. Het betekent zoiets als tot een volgende keer. Zonder agenda te raadplegen en zonder een datum te noemen. We wisten allebei dat een volgend weerzien wel weer even kon duren.

Daar moest ik aan denken toen het pruimenboompje in de tuin ons verraste met heel veel pruimen. Ondanks de nachtvorst in het voorjaar. De boom stond toen vol bloesem, maar blijkbaar is het toch goed gegaan.

Ja, het is weer pruimentijd. In dit geval pruimen van het ras Opal. Een gemakkelijk boompje waar je niet veel moeite voor hoeft te doen. Eigen oogst Opal pruimen

Misschien doet hij het nu wel zo goed, omdat ik in het voorjaar flink wat compost gegeven heb.
Onthouden voor de volgende keer, want het is mooi om te kunnen genieten van je zelf geoogste pruimen.


Millinger theetuin

Zitje in de Millinger theetuin Onlangs waren we in de Millinger theetuin, in de provincie Gelderland.

Deze tuin ligt in natuurgebied de Millingerwaard. Mooie natuur en een rustig stukje Nederland.

De laatste 2,5 km is de tuin alleen te voet of met de fiets bereikbaar. Wij waren met de fiets. Onderweg kwamen we veel wandelaars tegen, die vanuit hun auto’s op weg waren naar deze tuin. Tot onze verbazing liepen verschillende wandelaars op naaldhakken en andere moeilijke schoenen over het rulle zandpad.

De tuin is niet al te groot. Naast een paar grote terrassen zijn er ook veel zitjes verdeeld over de tuin. Ook is er een overdekt paviljoen. Dit alles overgoten met een Moors sausje. Te zien in de bestrating en aankleding. Het geheel viel ons een beetje tegen betreffende onderhoud en verzorging.

We waren er in het weekend en het was behoorlijk druk.

We kregen de indruk dat het accent in de loop van de jaren meer op de horeca is komen te liggen dan op de tuin. Entree was 5 Euro per persoon, inclusief consumptie. Daarvoor moesten we zelf onze consumptie klaarmaken (thee in een zakje doen en heet water tappen) en naar onze zitplek brengen. Misschien door de drukte?
Wel  hebben we even lekker in de schaduw van de beplanting kunnen zitten.

Na een rondje tuin met mooie en minder mooie stukken, veel trapjes en soms smalle paadjes zijn we weer op de fiets gestapt. Leuk om er een keer geweest te zijn, maar niet voor herhaling vatbaar.

Te duur en te onpersoonlijk. Trendy gaat hier gepaard met hoge prijzen. 10 Euro om met z’n tweetjes een kopje thee te drinken in een horecagelegenheid met de naam theetuin gaat mij in ieder geval te ver.

 


Belofte

Klimroos New Dawn zoekt het lichtDe natuur gaat gewoon zijn gang.
Tegen een strakblauwe lucht groeit de klimroos New Dawn. De knoppen beloven binnenkort een weelde aan zacht geurige roze bloemen. Mooi.

Verzorging:

  • Deze klimroos groeit zowel in de zon als halfschaduw.
  • De lange ranken voorzichtig vastmaken.
  • De eerste 2 jaar niet snoeien.  Daarna de zijtakken tot 4 cm. terugsnoeien op de hoofdtakken. Dat had ik niet gedaan, vandaar dat de onderste takken nu kaal zijn. Een oplossing hiervoor is om in maart een paar slechte, houtachtige takken tot op de grond terug te snoeien.
  • In het voorjaar compost en mest geven en bij droogte water.

 

 


Na gedane arbeid is het goed rusten

Na gedane arbeid is het goed rustenNa gedane arbeid is het goed rusten.

Onder de overkapping, waar het zonnetje tot vroeg in de avond nog warmte en licht brengt.

Tafeltje van pallethout binnen handbereik en indien nodig een grote flexibele tafel op wielen. Tafel op wielen van pallethout en een oud blad

Ook gemaakt van pallets en een oud grenen blad.

Langs de staanders staan twee groenblijvende clematissen, die hopelijk voor een groene omlijsting gaan zorgen.

En als het onder de overkapping te warm wordt gaan we een meter verder in de schaduw zitten onder het prieel van wilgentakken.

Heerlijk zo’n tuintje.

 

 


Kleine overkapping maken met golfplaat

Overkapping in de kleine tuinHet leek me wel wat om in mijn tuintje een kleine overkapping te maken. Op Pinterest had ik zulke leuke voorbeelden gezien. Ook voor kleine tuinen.

Aangezien ik het niet te duur wilde maken, dacht ik aan een dak van bitumen golfplaat. Een ondoorzichtig dak, want ik wilde er ‘s-morgens in de zomer schaduw van hebben.

Er was nog een plekje beschikbaar. Net groot genoeg om er met z’n tweetjes onder te zitten. De opening ongeveer gericht naar het zuiden/ zuidwesten, zodat de middagzon en de late avondzon er precies in konden schijnen.

Er was echter een probleem. We hebben een hele rare tuinvorm. Het lijkt op een taartpunt, maar dan met 1 rechte hoek. Op die rechte kant paste nergens de overkapping, ook de ligging t.o.v. de zon was niet goed. De overkapping moest dus in die rare, moeilijke schuine hoek komen. Vóór de pergola en rekening houdend met het pad naar achteren.

Het voorbereidend werk heb ik zoveel mogelijk zelf gedaan. De uitvoering was echter een ander verhaal. Gelukkig wilde manlief helpen, want veel spierkracht heb ik niet. Ook meten is niet mijn sterkste punt.

Een paar weken terug zijn we eraan begonnen: inkopen gedaan, gesjouwd, overlegd, gepuzzeld, getimmerd, geboord, geramd, gezaagd, kortom geklust.

Benodigde materialen

  • 5 palen van tuinhout
  • 5 paalhouderpunten
  • 3 bitumen golfplaten
  • 1 doos nagels
  • 8 regels van tuinhout
  • 2 dozen schroeven
  • houtdraaibouten en draadeinden met moeren
  • 2 minidakgoten + beugels en hulpstukken, kleine regenton
  • pallethout (zelf te slopen) voor de achterwand

Werkwijze

  • Bepaal eerst waar de palen moeten komen. Wij hebben gekozen voor aflopend naar achteren, dus de voorste 2 palen zijn het hoogst.
  • Sla de paalhouderpunten op de juiste plek in de grond.
  • Zaag eventueel de palen op de gewenste hoogte en bevestig ze met lange schroeven en houtdraaibouten in de paalhouders. Boor de gaten eerst voor.
  • Maak nu de draagconstructie voor de bitumen golfplaten. Dit kan op verschillende manieren. Verbind in ieder geval de palen stevig met elkaar door middel van de regels. Teken nauwkeurig de plaats af waar de schroeven moeten komen. Zorg dat de regels voor een bitumen golfplaat ongeveer 45 cm. tussenruimte hebben.
  • Leg nu de eerste golfplaat op de draagconstructie. Laat de plaat aan alle zijden een paar centimeter oversteken. Als de plaat goed ligt, sla dan de nagels erin. Loodrecht op het hoogste punt van de golf. Eerst op de tweede en op de voorlaatste golf spijkeren anders kan de plaat verlopen. Houd rekening met de overlapping van de tweede golfplaat, dus niet alles spijkeren.
  • Leg dan de tweede golfplaat overlappend op de eerste plaat en spijker zoveel mogelijk verder. Afhankelijk van de vorm van de overkapping, kan het nodig zijn om de platen eerst op maat te zagen. Dat gaat goed met de zaag. Als je zaagt, leg dan de fijne structuur naar boven.
  • Bij een helling van 10 – 15 graden moet de overlapping in de breedterichting 1 golf zijn en in de lengterichting minimaal 20 centimeter.
  • Ga zo verder met de derde golfplaat.
  • Bevestig aan de afwateringskant een dakgootje. Laat het dakgootje in een regenton lopen. Wij hebben daarvoor een kleine regenton aangeschaft.
  • Maak dan het achterwandje door de planken van pallethout op maat te zagen en stuk voor stuk op de achterste 3 palen te schroeven. Eerst voorboren om scheuren te voorkomen.

De overkapping is nog niet helemaal klaar. Morgen willen we met het achterwandje beginnen, als het tenminste droog is. Het dakje ligt er al wel op.

Alleen hebben we nog een probleempje: het regent binnen. Dat komt natuurlijk omdat de overkapping met de voorkant naar de regenkant gericht is én omdat de diepte varieëert van 2.20 centimeter tot ongeveer 1.75 centimeter. Erg klein dus, maar het zal best goed komen als het helemaal af is.

Pallethout voor de achterwand

Achterwand van pallethoutLow budget: een achterwand van pallethout.

Het slopen van pallets is een rot werkje. Maar alle moeite levert wel prima, doorleefd hout op. Het achterwandje zit er nu in en we zijn dik tevreden over het resultaat. Omdat we nog hout over hadden, hebben we een stukje zijkant dichtgemaakt. Scheelt weer een beetje tegen het inwaaien van regen en draaiwind.

Blij

Wat kan je er nu al fijn zitten, lekker in de late middagzon, beschut en tussen het groen.

Deze week heb ik voor de staanders twee klimplanten gekocht. Een kamperfoelie, Lonicera j. “Hall’s Prolific” en een groenblijvende Clematis armandii met witte bloempjes.

De klus is geklaard. Ik ben erg blij met het resultaat.

Kosten: Euro 215,-


Inhaalslag

HortensiaBijna een hele maand lang was ik iedere dag wel een flink aantal uren in mijn tuin te vinden.
Bezig met een inhaalslag, want na een afwezigheid van ruim 2 maanden én de vele regen die in die periode gevallen was, had mijn tuin wel wat aandacht nodig.
Wat was alles enorm gegroeid.

De snelste groeiers moesten duidelijk tot de orde geroepen worden. En veel wilde planten (onkruid) hadden zich gevestigd op plaatsen die ik voor iets anders bestemd had.

Zodoende stond bijna elke dag in het teken van de tuin. Geen straf, want tuinieren is voor mij een geweldige hobby die veel voldoening geeft.

Aan beweging dus geen gebrek gehad. Stilzitten kan altijd nog. Niet te lang, want een tuin is gelukkig nooit af.


Vreemde inhoud nestkastje 2

NestkastjeVorige week kreeg ik een gebruikt en inmiddels allang verlaten nestkastje.
Ik weet dat het verschillende keren bewoond geweest is door een familie pimpelmeesjes.

Natuurlijk was ik nieuwsgierig naar de inhoud. Ook wil ik het schoonmaken en een nieuwe plaats geven. Op de bodem lag nog een mooi zacht nestje, bekleed met mos.

Maar bovenin aan het plafond hing een witte bol met her en der wat gaatjes.  Perkamentachtig spul.
Heeft iemand enig idee wat het zou kunnen zijn?

 


Natuur in de lente

lentegroen2Wat ben ik blij dat ik uitzicht heb op het groen van de natuur. Ik hoef maar uit het raam te kijken om te genieten van al die frisse groene kleuren die zo bij de lente horen.

Mijn achtertuintje is piepklein, maar dat betekent niet dat er geen plaats is voor een stukje natuur.

Waar het kan staan bladverliezende planten en voorjaarsbloemen. Zij zorgen ervoor dat je de wisseling van de seizoenen van dichtbij mee kan maken. Ieder seizoen heeft zijn eigen schoonheid, maar de natuur in de lente doet me altijd denken aan de kringloop van het leven.

Vanuit de woonkamer gezien lijkt mijn achtertuintje net een levend schilderij. Een schilderij dat steeds weer verandert.
Waar eerst bloesem zichtbaar was, zitten nu de groene bladeren en piepkleine vruchten van de fruitboompjes.

De merel, lijster en het roodborstje maken overuren om al het voedsel aan te slepen voor hun jongen. Voedsel dat ze in mijn tuintje vinden. Bij het compostvat, tussen de oude wilgentakken en de halfvergane bladeren die nog over zijn van de winter zit blijkbaar genoeg eetbaars.

De kikkers (ik heb er twee geteld) steken af en toe hun kopjes boven water uit om zich te koesteren in het zonnetje. En het nieuwe rode katertje van de achterburen komt regelmatig op ontdekkingstocht. Ook hij geniet van de tuin en de lente in zijn bol.