een les van kabouters


Dat hebben de kaboutertjes gedaan

KabouterfamilieAfgelopen zomer wandelden we in een bos ergens in Brabant.

Al genietend van de mooie  natuur zagen we ineens een echte kabouterfamilie. Verzameld bij een mooie, grote boom. Dat was leuk om te zien en we maakten er een paar foto’s van.

Deze week moest ik daaraan terugdenken. Aan die kabouters en aan het gezegde: “dat hebben de kaboutertjes gedaan”.

Want soms heb je van die periodes die zo druk zijn, dat er nauwelijks tijd voor hobby’s is.  Had je dan maar een paar kabouters in je buurt.

Je wil wel van alles, maar voordat je het weet is de dag alweer voorbij. Klusjes blijven liggen, je energie raakt op en je hobby’s kan je helemaal wel vergeten.
Stress ligt op de loer en dat is nou net niet de bedoeling.

Je kunt overigens zelf wat doen om uit die neerwaartse spiraal te komen:

  • extra vroeg naar bed om een “boerennacht” te maken
  • op enig moment van de dag iets doen wat je ontspant
  • goed en gezond eten
  • een wandeling maken
  • accepteren dat je niet alles tegelijk kan
  • delegeren waar het kan
  • een helpende hand aanvaarden

Dat laatste is voor mij echt moeilijk. Ik ben namelijk van de doe-het-zelf en vind het lastig om de regie uit handen te geven. Dat heb ik dus met heel veel dingen. Dat is de aard van het beestje.

Toen dacht ik aan die kabouters in dat Brabantse bos. Ik besefte dat zij ook in mijn eigen omgeving actief willen zijn en een handje willen toesteken.
Je moet ze alleen de kans en de ruimte geven om te helpen.

Dát ga ik voortaan proberen.

Dank jullie wel!

 

Dankjewel voor het delen: